Omschrijving
Het Monumento al Marinaio d'Italia is een gigantisch roer van goudkleurige steen, zo'n 53 meter hoog, aan de oever van de haven van Brindisi tegenover het historische centrum. Het herdenkt de Italiaanse zeelieden die op zee zijn omgekomen, en vanaf de top zie je de hele stad.
Het is van gewapend beton, volledig bekleed met carparo, de honingkleurige steen uit de streek. De inwoners van Brindisi noemen het, als ze naar het silhouet kijken, liefkozend ‘la jatta 'ssittata’, de zittende kat.
Aan de voet, aan de zeekant, ligt de crypte, in de vorm van een omgekeerde scheepsromp, met spitsbogen en op het altaar de Maagd ‘Sterre der Zee’. Op de zwarte marmeren platen naast de ingang staan de namen van 5.992 zeelieden die tussen de eenwording van Italië en 1933 zijn gesneuveld.
In de crypte hangt ook de scheepsbel van het slagschip Benedetto Brin, dat in 1915 in de haven van Brindisi de lucht in vloog door een ontploffing in de kruitkamer. De bel werd in 1968 opgevist, tijdens het uitbaggeren van de voorhaven. Ernaast staan een schaalmodel van het schip op 1:100 en een beeld van Sint-Barbara.
Op het bovenste plein liggen twee ankers van de Oostenrijks-Hongaarse kruiser Saida, die na de oorlog aan Italië werd overgedragen en Venezia werd gedoopt, en twee kanonnen van Oostenrijks-Hongaarse onderzeeërs. Aan weerszijden van het roer bootsen hoge muren de scheepswanden na.
In het roer brengen een wenteltrap en een lift je naar het terras op de top: daar omvat het uitzicht de stad, de haven, de Adriatische Zee en zelfs het vliegveld. Net onder de top kijkt sinds 1954 een Mariabeeld vanuit een nis uit over zee.
Het monument werd opgericht voor de ongeveer 6.000 zeelieden die in de Eerste Wereldoorlog omkwamen. De keuze viel op Brindisi, boven La Spezia en Triëst, vanwege de centrale rol die de stad in de Grote Oorlog had gespeeld.
Op de nationale wedstrijd kwamen 92 ontwerpen binnen. Het won dat van architect Luigi Brunati en beeldhouwer Amerigo Bartoli, getiteld ‘Sta come torre’ (‘Staat als een toren’). De bouw begon in oktober 1932 en duurde amper een jaar, voor 2,3 miljoen lire van toen: koning Victor Emanuel III huldigde het in op 4 november 1933.
Aan de zijkanten stonden oorspronkelijk twee grote fasces, die na de val van het fascisme werden weggehaald. Sinds 1965 brandt voor de crypte een eeuwige vlam, naast de gedenkplaten voor de zeelieden die in de Tweede Wereldoorlog zijn gesneuveld.
Niet missen
• Uitzicht vanaf de top.
• Crypte.
• Scheepsbel van de Benedetto Brin.
• Ankers van de Saida.
Wist je dat?
• In Duitsland, in Laboe, staat een marinemonument met een sterk gelijkende vorm, gebouwd tussen 1927 en 1936.
• Sinds 2013 doet het roer ook dienst als bakenlicht voor de haven.
Het is van gewapend beton, volledig bekleed met carparo, de honingkleurige steen uit de streek. De inwoners van Brindisi noemen het, als ze naar het silhouet kijken, liefkozend ‘la jatta 'ssittata’, de zittende kat.
Aan de voet, aan de zeekant, ligt de crypte, in de vorm van een omgekeerde scheepsromp, met spitsbogen en op het altaar de Maagd ‘Sterre der Zee’. Op de zwarte marmeren platen naast de ingang staan de namen van 5.992 zeelieden die tussen de eenwording van Italië en 1933 zijn gesneuveld.
In de crypte hangt ook de scheepsbel van het slagschip Benedetto Brin, dat in 1915 in de haven van Brindisi de lucht in vloog door een ontploffing in de kruitkamer. De bel werd in 1968 opgevist, tijdens het uitbaggeren van de voorhaven. Ernaast staan een schaalmodel van het schip op 1:100 en een beeld van Sint-Barbara.
Op het bovenste plein liggen twee ankers van de Oostenrijks-Hongaarse kruiser Saida, die na de oorlog aan Italië werd overgedragen en Venezia werd gedoopt, en twee kanonnen van Oostenrijks-Hongaarse onderzeeërs. Aan weerszijden van het roer bootsen hoge muren de scheepswanden na.
In het roer brengen een wenteltrap en een lift je naar het terras op de top: daar omvat het uitzicht de stad, de haven, de Adriatische Zee en zelfs het vliegveld. Net onder de top kijkt sinds 1954 een Mariabeeld vanuit een nis uit over zee.
Het monument werd opgericht voor de ongeveer 6.000 zeelieden die in de Eerste Wereldoorlog omkwamen. De keuze viel op Brindisi, boven La Spezia en Triëst, vanwege de centrale rol die de stad in de Grote Oorlog had gespeeld.
Op de nationale wedstrijd kwamen 92 ontwerpen binnen. Het won dat van architect Luigi Brunati en beeldhouwer Amerigo Bartoli, getiteld ‘Sta come torre’ (‘Staat als een toren’). De bouw begon in oktober 1932 en duurde amper een jaar, voor 2,3 miljoen lire van toen: koning Victor Emanuel III huldigde het in op 4 november 1933.
Aan de zijkanten stonden oorspronkelijk twee grote fasces, die na de val van het fascisme werden weggehaald. Sinds 1965 brandt voor de crypte een eeuwige vlam, naast de gedenkplaten voor de zeelieden die in de Tweede Wereldoorlog zijn gesneuveld.
Niet missen
• Uitzicht vanaf de top.
• Crypte.
• Scheepsbel van de Benedetto Brin.
• Ankers van de Saida.
Wist je dat?
• In Duitsland, in Laboe, staat een marinemonument met een sterk gelijkende vorm, gebouwd tussen 1927 en 1936.
• Sinds 2013 doet het roer ook dienst als bakenlicht voor de haven.