Omschrijving
Het provinciale archeologische museum Francesco Ribezzo in Brindisi, aan het Piazza Duomo, toont wat de ondergrond van de stad en de provincie heeft prijsgegeven, van de Messapiërs tot de Romeinen. De ster zijn de bronzen die uit zee zijn opgevist, maar er is veel meer: Griekse vazen, beelden, mozaïeken en inscripties.
Het is genoemd naar de archeoloog en taalkundige Francesco Ribezzo (1875-1952). Het opende in 1958 in de ruimten van het oude ziekenhuis naast de dom, terwijl de gemeentelijke collectie eerder in de kerk van San Giovanni al Sepolcro stond. Ook de vondsten van werkzaamheden in het historische centrum en in de dorpen van de provincie kwamen hier terecht.
De ingang is de portiek van de Tempeliers, in 1954 voltooid met een stuk in stijl. Eronder bronzen ankerstokken, sarcofagen, stèles en middeleeuwse kapitelen, waaronder een uit de vroege middeleeuwen met dansende figuren. Daarachter een binnenplaatsje met altaren en inscripties.
Op de begane grond, in de Sala Marzano, tonen de vitrines keramiek, bronzen beeldjes, olielampen, glas en munten. Opvallend zijn de trozzella-vazen, typisch voor de Messapiërs, en de Apulische rood-figurige kraters uit de vierde eeuw v.Chr., met Dionysische taferelen. Op de hogere verdiepingen de prehistorische afdeling en de Attische en Italiotische vazen.
In de Romeinse afdeling staat het hoofdloze beeld van Clodia Anthianilla, een schrijfster uit Brindisi uit de tweede eeuw, met de lange lijkrede op de sokkel. Op de vloer een grote labyrintmozaïek met Theseus die tegen de Minotaurus vecht.
Het topstuk staat in de zaal voor onderwaterarcheologie. Op 19 juli 1992 dook een duiker voor Punta del Serrone, twee mijl ten noorden van de haven, en vond op 16 meter diepte een bronzen voet. In de weken daarna gaf de zeebodem tweehonderd fragmenten prijs, verspreid over zo'n 300 vierkante meter.
Het was de lading van een schip, overvallen door een storm en misschien verlicht om te redden wat er te redden viel.
Waarschijnlijk waren de beelden, al in stukken, bestemd voor een gieterij om te worden omgesmolten. Na een lange restauratie kun je weer kijken naar de Bronzen van Punta del Serrone: een Romeinse consul, Lucius Aemilius Paullus, hoofden van filosofen, een toga-drager en een gezicht dat sterk op Caracalla lijkt.
In hetzelfde stuk zee was al in 1972 een andere grote bronzen voet opgevist.
Niet missen
• De Bronzen van Punta del Serrone.
• De trozzella-vazen en de rood-figurige kraters.
• Het beeld van Clodia Anthianilla.
• Het labyrintmozaïek.
• De portiek van de Tempeliers.
Wist je dat?
• Plinius noemde Brindisi om zijn bronzen spiegels, en misschien komt het woord brons wel van «aes brundisium».
• Het beeld van consul Lucius Aemilius Paullus is samengesteld uit twee stukken, de torso en het hoofd, gevonden op twee verschillende plekken op de zeebodem.
Het is genoemd naar de archeoloog en taalkundige Francesco Ribezzo (1875-1952). Het opende in 1958 in de ruimten van het oude ziekenhuis naast de dom, terwijl de gemeentelijke collectie eerder in de kerk van San Giovanni al Sepolcro stond. Ook de vondsten van werkzaamheden in het historische centrum en in de dorpen van de provincie kwamen hier terecht.
De ingang is de portiek van de Tempeliers, in 1954 voltooid met een stuk in stijl. Eronder bronzen ankerstokken, sarcofagen, stèles en middeleeuwse kapitelen, waaronder een uit de vroege middeleeuwen met dansende figuren. Daarachter een binnenplaatsje met altaren en inscripties.
Op de begane grond, in de Sala Marzano, tonen de vitrines keramiek, bronzen beeldjes, olielampen, glas en munten. Opvallend zijn de trozzella-vazen, typisch voor de Messapiërs, en de Apulische rood-figurige kraters uit de vierde eeuw v.Chr., met Dionysische taferelen. Op de hogere verdiepingen de prehistorische afdeling en de Attische en Italiotische vazen.
In de Romeinse afdeling staat het hoofdloze beeld van Clodia Anthianilla, een schrijfster uit Brindisi uit de tweede eeuw, met de lange lijkrede op de sokkel. Op de vloer een grote labyrintmozaïek met Theseus die tegen de Minotaurus vecht.
Het topstuk staat in de zaal voor onderwaterarcheologie. Op 19 juli 1992 dook een duiker voor Punta del Serrone, twee mijl ten noorden van de haven, en vond op 16 meter diepte een bronzen voet. In de weken daarna gaf de zeebodem tweehonderd fragmenten prijs, verspreid over zo'n 300 vierkante meter.
Het was de lading van een schip, overvallen door een storm en misschien verlicht om te redden wat er te redden viel.
Waarschijnlijk waren de beelden, al in stukken, bestemd voor een gieterij om te worden omgesmolten. Na een lange restauratie kun je weer kijken naar de Bronzen van Punta del Serrone: een Romeinse consul, Lucius Aemilius Paullus, hoofden van filosofen, een toga-drager en een gezicht dat sterk op Caracalla lijkt.
In hetzelfde stuk zee was al in 1972 een andere grote bronzen voet opgevist.
Niet missen
• De Bronzen van Punta del Serrone.
• De trozzella-vazen en de rood-figurige kraters.
• Het beeld van Clodia Anthianilla.
• Het labyrintmozaïek.
• De portiek van de Tempeliers.
Wist je dat?
• Plinius noemde Brindisi om zijn bronzen spiegels, en misschien komt het woord brons wel van «aes brundisium».
• Het beeld van consul Lucius Aemilius Paullus is samengesteld uit twee stukken, de torso en het hoofd, gevonden op twee verschillende plekken op de zeebodem.