Omschrijving
De Piazza Duomo is het religieuze hart van het historische centrum van Brindisi, en brengt op een paar meter enkele van de belangrijkste monumenten samen. Aan dit kleine plein liggen de kathedraal, het barokke paleis van het Seminarie en de middeleeuwse loggia die de ingang vormt van het archeologisch museum.
De meest indrukwekkende kant is die van de kathedraal, de Normandische kerk die paus Urbanus II in 1089 inwijdde en die na de aardbeving van 1743 werd herbouwd. Ze bewaart de relieken van Theodorus van Amasea, beschermheilige van de stad, en fragmenten van een mozaïekvloer uit 1178. Hoog op de buitenkant van de rechterapsis herinnert een inscriptie waarschijnlijk aan de architect die de middeleeuwse kerk bouwde.
Ernaast strekt zich het Paleis van het Seminarie uit, in 1720 voltooid naar een ontwerp van Mauro Manieri uit Lecce. Op de balustrade van de bovenverdieping staan acht beelden die de studievakken voorstellen: wiskunde, welsprekendheid, ethiek, theologie, filosofie, rechtsgeleerdheid, dichtkunst en harmonie.
Het paleis geldt als het hoogtepunt van de barok in Brindisi. Voor de versiering werden het witte marmer en de deuren van de inmiddels verwoeste basiliek San Leucio hergebruikt. Nu zijn er het seminarie, de Aartsbisschoppelijke Bibliotheek en de residentie van de aartsbisschop gevestigd.
Op het plein leiden de twee gotische bogen van de Portico dei Cavalieri Templari naar het Archeologisch Museum Ribezzo, geopend in 1958. Topstukken zijn de bronzen van Punta del Serrone, beelden die in 1992 tijdens een duik in zee werden gevonden, maar er zijn ook Messapische en Griekse vazen, inscripties en beelden uit de Romeinse tijd.
Een paar stappen verder steekt de loggia van Palazzo Balsamo boven de straat uit met haar gebeeldhouwde consoles uit de veertiende eeuw.
Eeuwenlang trokken kruisvaarders en pelgrims op weg naar het Heilige Land over het plein; in Brindisi gingen ze aan boord. In de kathedraal trouwde keizer Frederik II op 9 november 1225 met Isabella van Brienne, koningin van Jeruzalem, die pas dertien jaar oud was.
De meest indrukwekkende kant is die van de kathedraal, de Normandische kerk die paus Urbanus II in 1089 inwijdde en die na de aardbeving van 1743 werd herbouwd. Ze bewaart de relieken van Theodorus van Amasea, beschermheilige van de stad, en fragmenten van een mozaïekvloer uit 1178. Hoog op de buitenkant van de rechterapsis herinnert een inscriptie waarschijnlijk aan de architect die de middeleeuwse kerk bouwde.
Ernaast strekt zich het Paleis van het Seminarie uit, in 1720 voltooid naar een ontwerp van Mauro Manieri uit Lecce. Op de balustrade van de bovenverdieping staan acht beelden die de studievakken voorstellen: wiskunde, welsprekendheid, ethiek, theologie, filosofie, rechtsgeleerdheid, dichtkunst en harmonie.
Het paleis geldt als het hoogtepunt van de barok in Brindisi. Voor de versiering werden het witte marmer en de deuren van de inmiddels verwoeste basiliek San Leucio hergebruikt. Nu zijn er het seminarie, de Aartsbisschoppelijke Bibliotheek en de residentie van de aartsbisschop gevestigd.
Op het plein leiden de twee gotische bogen van de Portico dei Cavalieri Templari naar het Archeologisch Museum Ribezzo, geopend in 1958. Topstukken zijn de bronzen van Punta del Serrone, beelden die in 1992 tijdens een duik in zee werden gevonden, maar er zijn ook Messapische en Griekse vazen, inscripties en beelden uit de Romeinse tijd.
Een paar stappen verder steekt de loggia van Palazzo Balsamo boven de straat uit met haar gebeeldhouwde consoles uit de veertiende eeuw.
Eeuwenlang trokken kruisvaarders en pelgrims op weg naar het Heilige Land over het plein; in Brindisi gingen ze aan boord. In de kathedraal trouwde keizer Frederik II op 9 november 1225 met Isabella van Brienne, koningin van Jeruzalem, die pas dertien jaar oud was.