Omschrijving
De Tempietto di San Giovanni al Sepolcro is een ronde romaanse kerk in het historische centrum van Brindisi, in de Normandische tijd gebouwd naar het voorbeeld van het Heilig Graf in Jeruzalem. Er worden geen diensten meer gehouden, maar je kunt hem bezoeken: een klein, mysterieus gebouw met een van de mooiste portalen van de stad.
De ronde muren zijn opgetrokken uit grote blokken carparo. Het hoofdportaal heeft een spits toelopend portaalhuisje op twee zuilen die op leeuwen rusten, met kapitelen vol fantasiefiguren.
De posten van het portaal zijn een gebeeldhouwd verhaal: ranken vol vechtende echte en mythische dieren, scènes uit het Oude Testament met Simson en Noach, een Normandische krijger, herkenbaar aan zijn lange ovale schild. Linksboven verschijnt een gekroonde vorst voor een tent, zoals de Byzantijnse keizers op mozaïeken.
Ook de kleine deur aan de zuidkant heeft versierde posten, met panelen vol dieren in heel laag reliëf, die uit de tiende eeuw zouden stammen.
Het interieur heeft een hoefijzervormige plattegrond. Acht zuilen van cipollinomarmer en graniet, met kapitelen die allemaal verschillen, deels van antieke oorsprong, dragen het dak dat de ingestorte koepel heeft vervangen; eromheen loopt een kooromgang. Op de muren zijn fresco's uit de dertiende en veertiende eeuw bewaard: een Kruisafneming, een Madonna met Kind, Sint-Joris en andere heiligen.
Door een opening in de vloer zie je de vloer van een Romeinse domus, die bij opgravingen in de kerk tevoorschijn kwam.
Volgens de plaatselijke overlevering liet Bohemund hem bouwen, bij zijn terugkeer van de kruistocht: misschien, maar de documenten zwijgen erover. Zeker is dat de ronde vorm verwijst naar de Anastasis, de rotonde rond het graf van Jezus, net als de kerk van het Heilig Graf in Bologna of de rotonda di San Lorenzo in Mantua.
Hij behoorde toe aan de kanunniken van het Heilig Graf, die al in 1126 in Brindisi aanwezig waren: in 1220 nam paus Honorius III hem onder zijn directe bescherming, samen met de andere kerken van de orde.
Toen paus Innocentius VIII hun orde in 1489 ophief, ging hij over naar de ridders van Sint-Jan van Jeruzalem, aan wie hij zijn huidige naam dankt. Sommigen schreven hem toe aan de tempeliers, zonder enig bewijs.
De aardbeving van 1761 liet het dak instorten en verschoof de zuilen, die nog altijd scheef staan: 80% van de fresco's ging verloren. Na een restauratie halverwege de negentiende eeuw was hier van 1850 tot 1955 het Stedelijk Museum gevestigd.
Niet missen
• Hoofdportaal.
• Normandische krijger op de portaalposten.
• Fresco's uit de dertiende en veertiende eeuw.
• Romeinse domus onder de vloer.
Wist je dat?
• Lange tijd hield men hem ten onrechte voor een doopkapel, gebouwd boven een vroegchristelijke tempel.
De ronde muren zijn opgetrokken uit grote blokken carparo. Het hoofdportaal heeft een spits toelopend portaalhuisje op twee zuilen die op leeuwen rusten, met kapitelen vol fantasiefiguren.
De posten van het portaal zijn een gebeeldhouwd verhaal: ranken vol vechtende echte en mythische dieren, scènes uit het Oude Testament met Simson en Noach, een Normandische krijger, herkenbaar aan zijn lange ovale schild. Linksboven verschijnt een gekroonde vorst voor een tent, zoals de Byzantijnse keizers op mozaïeken.
Ook de kleine deur aan de zuidkant heeft versierde posten, met panelen vol dieren in heel laag reliëf, die uit de tiende eeuw zouden stammen.
Het interieur heeft een hoefijzervormige plattegrond. Acht zuilen van cipollinomarmer en graniet, met kapitelen die allemaal verschillen, deels van antieke oorsprong, dragen het dak dat de ingestorte koepel heeft vervangen; eromheen loopt een kooromgang. Op de muren zijn fresco's uit de dertiende en veertiende eeuw bewaard: een Kruisafneming, een Madonna met Kind, Sint-Joris en andere heiligen.
Door een opening in de vloer zie je de vloer van een Romeinse domus, die bij opgravingen in de kerk tevoorschijn kwam.
Volgens de plaatselijke overlevering liet Bohemund hem bouwen, bij zijn terugkeer van de kruistocht: misschien, maar de documenten zwijgen erover. Zeker is dat de ronde vorm verwijst naar de Anastasis, de rotonde rond het graf van Jezus, net als de kerk van het Heilig Graf in Bologna of de rotonda di San Lorenzo in Mantua.
Hij behoorde toe aan de kanunniken van het Heilig Graf, die al in 1126 in Brindisi aanwezig waren: in 1220 nam paus Honorius III hem onder zijn directe bescherming, samen met de andere kerken van de orde.
Toen paus Innocentius VIII hun orde in 1489 ophief, ging hij over naar de ridders van Sint-Jan van Jeruzalem, aan wie hij zijn huidige naam dankt. Sommigen schreven hem toe aan de tempeliers, zonder enig bewijs.
De aardbeving van 1761 liet het dak instorten en verschoof de zuilen, die nog altijd scheef staan: 80% van de fresco's ging verloren. Na een restauratie halverwege de negentiende eeuw was hier van 1850 tot 1955 het Stedelijk Museum gevestigd.
Niet missen
• Hoofdportaal.
• Normandische krijger op de portaalposten.
• Fresco's uit de dertiende en veertiende eeuw.
• Romeinse domus onder de vloer.
Wist je dat?
• Lange tijd hield men hem ten onrechte voor een doopkapel, gebouwd boven een vroegchristelijke tempel.