Opis
Kościół św. Teresy to siedemnastowieczny kościół barokowy przy placu o tej samej nazwie w Brindisi, wyniesionym ponad nadmorską promenadę. Warto się tu zatrzymać dla skromnej fasady i kilku obrazów, które opowiadają o ówczesnym Salento.
Fasada to umiarkowany barok: okładzina z tufu carparo z nielicznymi kamiennymi wstawkami, nisze, pinakle i woluty. W środku, po bokach ołtarza głównego, wiszą dwa obrazy Diega Bianchiego: Święty Józef i Ekstaza św. Teresy.
Najciekawszy jest siedemnastowieczny obraz Szopka w pierwszej kaplicy po prawej: widać na nim ówczesne stroje z Salento, niemal dokument tego, jak ubierali się wtedy tutejsi ludzie.
Kościół powstał w 1670 roku dzięki księdzu Francescowi Monetcie, dla klasztoru karmelitów bosych, i był poświęcony św. Joachimowi. Po kasacie klasztoru, w 1807 roku, zespół stał się siedzibą wojskową; po renowacji w latach osiemdziesiątych mieści się w nim Archiwum Państwowe.
Fasada to umiarkowany barok: okładzina z tufu carparo z nielicznymi kamiennymi wstawkami, nisze, pinakle i woluty. W środku, po bokach ołtarza głównego, wiszą dwa obrazy Diega Bianchiego: Święty Józef i Ekstaza św. Teresy.
Najciekawszy jest siedemnastowieczny obraz Szopka w pierwszej kaplicy po prawej: widać na nim ówczesne stroje z Salento, niemal dokument tego, jak ubierali się wtedy tutejsi ludzie.
Kościół powstał w 1670 roku dzięki księdzu Francescowi Monetcie, dla klasztoru karmelitów bosych, i był poświęcony św. Joachimowi. Po kasacie klasztoru, w 1807 roku, zespół stał się siedzibą wojskową; po renowacji w latach osiemdziesiątych mieści się w nim Archiwum Państwowe.