Opis
Katedra w Brindisi, poświęcona Nawiedzeniu i św. Janowi Chrzcicielowi, góruje nad placem Piazza Duomo, w samym sercu starego miasta. Koronowano tu królów i celebrowano cesarskie śluby: warto ją odwiedzić ze względu na jej historię i skarby, które przetrwały trzęsienia ziemi.
Konsekrował ją papież Urban II w 1089 roku, a ukończono ją w 1143, w czasach normańskich. Trzęsienie ziemi z 1743 roku poważnie ją uszkodziło i trzy lata później została odbudowana; z romańskiego kościoła pozostał plan, trzynawowy i bez transeptu, podobny do bazyliki św. Mikołaja w Bari.
Wewnątrz zachowały się fragmenty posadzki mozaikowej z 1178 roku, z postaciami i motywami bliskimi słynnej mozaice z Otranto, powstałej kilka lat wcześniej. Na zewnątrz, na prawej absydzie, gzyms wspiera się na rzeźbionych głowach słoni: to kolejna pozostałość średniowiecznej katedry.
Kaplica św. Teodora z Amasei kryje szczątki męczennika, patrona Brindisi razem ze św. Wawrzyńcem. Relikwie spoczywają w cennej arce, częściowo dziele dalmatyńskich złotników z XIII wieku, która opowiada też o ich przybyciu do miasta.
Warto rzucić okiem także na drewniane stalle z 1594 roku, wyrzeźbione przez miejscowych rzemieślników, XVI-wieczną chrzcielnicę i kilka obrazów z XVIII wieku. Na fasadzie, podzielonej na trzy pasy jak nawy, stoją cztery posągi świętych z jasnego kamienia z Lecce, wysokie na 2,90 metra.
Tradycja głosi, że statek z relikwiami św. Teodora, w czasach Fryderyka II, był zmuszony przybić do Brindisi: jakby tego chciał sam święty. W 2010 roku jego kaplicę ogłoszono „ekumeniczną”, miejscem modlitwy katolików i prawosławnych.
W 1193 roku koronowano tu na króla Sycylii Rogera, syna Tankreda: był pierwszym normańskim władcą, który wstąpił na tron poza Palermo. W tym samym roku, w tym samym kościele, poślubił Irenę, córkę cesarza Konstantynopola Izaaka II Angelosa.
9 listopada 1225 roku cesarz Fryderyk II poślubił tu Izabelę z Brienne, królową Jerozolimy, która miała zaledwie trzynaście lat. Obok katedry wznoszą się dzwonnica, ukończona w 1795 roku, i pałac Seminarium.
W XV wieku podróżnicy opowiadali o naczyniu przechowywanym w katedrze, uważanym za jedną z sześciu stągwi z wesela w Kanie, przywiezionym do Brindisi przez krzyżowców.
Koniecznie zobacz
• Posadzkę mozaikową z 1178 roku.
• Kaplicę św. Teodora z Amasei.
• Arkę św. Teodora.
• Drewniane stalle z 1594 roku.
• Głowy słoni na absydzie.
Czy wiesz, że…?
• Sąsiednie Seminarium zbudowano w XVIII wieku z materiałów zburzonej bazyliki San Leucio.
• W 1867 roku papież Pius IX podniósł katedrę do rangi bazyliki mniejszej.
Konsekrował ją papież Urban II w 1089 roku, a ukończono ją w 1143, w czasach normańskich. Trzęsienie ziemi z 1743 roku poważnie ją uszkodziło i trzy lata później została odbudowana; z romańskiego kościoła pozostał plan, trzynawowy i bez transeptu, podobny do bazyliki św. Mikołaja w Bari.
Wewnątrz zachowały się fragmenty posadzki mozaikowej z 1178 roku, z postaciami i motywami bliskimi słynnej mozaice z Otranto, powstałej kilka lat wcześniej. Na zewnątrz, na prawej absydzie, gzyms wspiera się na rzeźbionych głowach słoni: to kolejna pozostałość średniowiecznej katedry.
Kaplica św. Teodora z Amasei kryje szczątki męczennika, patrona Brindisi razem ze św. Wawrzyńcem. Relikwie spoczywają w cennej arce, częściowo dziele dalmatyńskich złotników z XIII wieku, która opowiada też o ich przybyciu do miasta.
Warto rzucić okiem także na drewniane stalle z 1594 roku, wyrzeźbione przez miejscowych rzemieślników, XVI-wieczną chrzcielnicę i kilka obrazów z XVIII wieku. Na fasadzie, podzielonej na trzy pasy jak nawy, stoją cztery posągi świętych z jasnego kamienia z Lecce, wysokie na 2,90 metra.
Tradycja głosi, że statek z relikwiami św. Teodora, w czasach Fryderyka II, był zmuszony przybić do Brindisi: jakby tego chciał sam święty. W 2010 roku jego kaplicę ogłoszono „ekumeniczną”, miejscem modlitwy katolików i prawosławnych.
W 1193 roku koronowano tu na króla Sycylii Rogera, syna Tankreda: był pierwszym normańskim władcą, który wstąpił na tron poza Palermo. W tym samym roku, w tym samym kościele, poślubił Irenę, córkę cesarza Konstantynopola Izaaka II Angelosa.
9 listopada 1225 roku cesarz Fryderyk II poślubił tu Izabelę z Brienne, królową Jerozolimy, która miała zaledwie trzynaście lat. Obok katedry wznoszą się dzwonnica, ukończona w 1795 roku, i pałac Seminarium.
W XV wieku podróżnicy opowiadali o naczyniu przechowywanym w katedrze, uważanym za jedną z sześciu stągwi z wesela w Kanie, przywiezionym do Brindisi przez krzyżowców.
Koniecznie zobacz
• Posadzkę mozaikową z 1178 roku.
• Kaplicę św. Teodora z Amasei.
• Arkę św. Teodora.
• Drewniane stalle z 1594 roku.
• Głowy słoni na absydzie.
Czy wiesz, że…?
• Sąsiednie Seminarium zbudowano w XVIII wieku z materiałów zburzonej bazyliki San Leucio.
• W 1867 roku papież Pius IX podniósł katedrę do rangi bazyliki mniejszej.