Opis
Dom rodzinny Cesare Braico to Palazzo Poli w Brindisi, gdzie w 1816 roku urodził się lekarz i patriota, który wyruszył z Tysiącem Garibaldiego. Upamiętnia go tablica na fasadzie: krótki przystanek, a za nim historia jak z powieści.
Marmurową tablicę wmurowało Stowarzyszenie Weteranów 9 lutego 1893 roku, z inskrypcją ułożoną przez profesora Lorenza Calabresego. W mieście Braico ma też popiersie z brązu dłuta Alessandra Fiordegiglia z 1968 roku, między via Saponea, via Cappellini a corso Roma.
Ukończył medycynę w Neapolu, a po rewolucji 1848 roku Burbonowie skazali go na 25 lat więzienia; trafiał kolejno na Nisidę, na Ischię, do Montefusco i do Montesarchio. Potem król Ferdynand II postanowił deportować jego i innych więźniów politycznych do Ameryki.
Raffaele Settembrini, syn patrioty Luigiego, zdołał skierować statek do Queenstown w Irlandii i Braico odzyskał wolność wraz z 67 innymi skazanymi. Walczył potem pod Solferino i San Martino, w wyprawie Tysiąca Nino Bixio uznał go za bohatera, a później został wybrany posłem do pierwszego włoskiego parlamentu.
Marmurową tablicę wmurowało Stowarzyszenie Weteranów 9 lutego 1893 roku, z inskrypcją ułożoną przez profesora Lorenza Calabresego. W mieście Braico ma też popiersie z brązu dłuta Alessandra Fiordegiglia z 1968 roku, między via Saponea, via Cappellini a corso Roma.
Ukończył medycynę w Neapolu, a po rewolucji 1848 roku Burbonowie skazali go na 25 lat więzienia; trafiał kolejno na Nisidę, na Ischię, do Montefusco i do Montesarchio. Potem król Ferdynand II postanowił deportować jego i innych więźniów politycznych do Ameryki.
Raffaele Settembrini, syn patrioty Luigiego, zdołał skierować statek do Queenstown w Irlandii i Braico odzyskał wolność wraz z 67 innymi skazanymi. Walczył potem pod Solferino i San Martino, w wyprawie Tysiąca Nino Bixio uznał go za bohatera, a później został wybrany posłem do pierwszego włoskiego parlamentu.