Opis
Pomnik Marynarza Włoskiego to gigantyczny ster ze złocistego kamienia, wysoki na około 53 metry, stojący na brzegu portu w Brindisi naprzeciw starego miasta. Upamiętnia włoskich marynarzy poległych na morzu, a z jego szczytu widać całe miasto.
Zbudowano go z żelbetu, w całości obłożonego carparo, miejscowym kamieniem w kolorze miodu. Mieszkańcy Brindisi, patrząc na jego sylwetkę, nazywają go czule „la jatta 'ssittata”, czyli siedząca kotka.
U podstawy, od strony morza, otwiera się krypta w kształcie odwróconego kadłuba, z ostrołukowymi łukami i Matką Bożą „Gwiazdą Morza” na ołtarzu. Na czarnych marmurach po obu stronach wejścia wyryto nazwiska 5992 marynarzy poległych od zjednoczenia Włoch do 1933 roku.
W krypcie znajduje się też dzwon pancernika Benedetto Brin, który w 1915 roku wyleciał w powietrze w porcie w Brindisi po wybuchu prochowni. Dzwon wyłowiono w 1968 roku, podczas pogłębiania awanportu. Obok stoją model okrętu w skali 1:100 i posąg św. Barbary.
Na górnym placu leżą dwie kotwice austro-węgierskiego krążownika Saida, przekazanego Włochom po wojnie i przemianowanego na Venezia, oraz dwa działa z austro-węgierskich okrętów podwodnych. Po bokach steru wysokie mury odtwarzają burty statku.
Wewnątrz steru kręte schody i winda prowadzą na taras na szczycie: stamtąd panorama obejmuje miasto, port, Adriatyk, a nawet lotnisko. Pod wierzchołkiem, w niszy, od 1954 roku na morze spogląda posąg Matki Bożej.
Pomnik powstał dla około 6000 marynarzy poległych w pierwszej wojnie światowej. Wybrano Brindisi, a nie La Spezię czy Triest, ze względu na kluczową rolę, jaką miasto odegrało w Wielkiej Wojnie.
Na ogólnokrajowy konkurs nadesłano 92 projekty. Zwyciężył projekt architekta Luigiego Brunatiego i rzeźbiarza Amerigo Bartolego, zatytułowany „Sta come torre” („Stoi jak wieża”). Budowa ruszyła w październiku 1932 roku i trwała zaledwie rok, kosztem 2,3 miliona ówczesnych lirów: król Wiktor Emanuel III otworzył pomnik 4 listopada 1933 roku.
Po bokach stały pierwotnie dwie wielkie wiązki liktorskie, usunięte po upadku faszyzmu. Od 1965 roku przed kryptą płonie wieczny ogień, obok tablic ku czci marynarzy poległych w drugiej wojnie światowej.
Koniecznie zobacz
• Panoramę ze szczytu.
• Kryptę.
• Dzwon pancernika Benedetto Brin.
• Kotwice krążownika Saida.
Czy wiesz, że…?
• W Niemczech, w Laboe, stoi pomnik marynarki o bardzo podobnym kształcie, zbudowany w latach 1927–1936.
• Od 2013 roku ster służy też jako latarnia sygnalizacyjna dla portu.
Zbudowano go z żelbetu, w całości obłożonego carparo, miejscowym kamieniem w kolorze miodu. Mieszkańcy Brindisi, patrząc na jego sylwetkę, nazywają go czule „la jatta 'ssittata”, czyli siedząca kotka.
U podstawy, od strony morza, otwiera się krypta w kształcie odwróconego kadłuba, z ostrołukowymi łukami i Matką Bożą „Gwiazdą Morza” na ołtarzu. Na czarnych marmurach po obu stronach wejścia wyryto nazwiska 5992 marynarzy poległych od zjednoczenia Włoch do 1933 roku.
W krypcie znajduje się też dzwon pancernika Benedetto Brin, który w 1915 roku wyleciał w powietrze w porcie w Brindisi po wybuchu prochowni. Dzwon wyłowiono w 1968 roku, podczas pogłębiania awanportu. Obok stoją model okrętu w skali 1:100 i posąg św. Barbary.
Na górnym placu leżą dwie kotwice austro-węgierskiego krążownika Saida, przekazanego Włochom po wojnie i przemianowanego na Venezia, oraz dwa działa z austro-węgierskich okrętów podwodnych. Po bokach steru wysokie mury odtwarzają burty statku.
Wewnątrz steru kręte schody i winda prowadzą na taras na szczycie: stamtąd panorama obejmuje miasto, port, Adriatyk, a nawet lotnisko. Pod wierzchołkiem, w niszy, od 1954 roku na morze spogląda posąg Matki Bożej.
Pomnik powstał dla około 6000 marynarzy poległych w pierwszej wojnie światowej. Wybrano Brindisi, a nie La Spezię czy Triest, ze względu na kluczową rolę, jaką miasto odegrało w Wielkiej Wojnie.
Na ogólnokrajowy konkurs nadesłano 92 projekty. Zwyciężył projekt architekta Luigiego Brunatiego i rzeźbiarza Amerigo Bartolego, zatytułowany „Sta come torre” („Stoi jak wieża”). Budowa ruszyła w październiku 1932 roku i trwała zaledwie rok, kosztem 2,3 miliona ówczesnych lirów: król Wiktor Emanuel III otworzył pomnik 4 listopada 1933 roku.
Po bokach stały pierwotnie dwie wielkie wiązki liktorskie, usunięte po upadku faszyzmu. Od 1965 roku przed kryptą płonie wieczny ogień, obok tablic ku czci marynarzy poległych w drugiej wojnie światowej.
Koniecznie zobacz
• Panoramę ze szczytu.
• Kryptę.
• Dzwon pancernika Benedetto Brin.
• Kotwice krążownika Saida.
Czy wiesz, że…?
• W Niemczech, w Laboe, stoi pomnik marynarki o bardzo podobnym kształcie, zbudowany w latach 1927–1936.
• Od 2013 roku ster służy też jako latarnia sygnalizacyjna dla portu.