Opis
Piazza Duomo to religijne serce starego miasta w Brindisi, które na kilku metrach skupia kilka najważniejszych zabytków. Przy tym małym placu stoją katedra, barokowy pałac Seminarium i średniowieczna loggia, która prowadzi do muzeum archeologicznego.
Najbardziej efektowna jest strona katedry, normańskiej świątyni konsekrowanej przez papieża Urbana II w 1089 roku i odbudowanej po trzęsieniu ziemi z 1743 roku. Kryje relikwie św. Teodora z Amasei, patrona miasta, i fragmenty posadzki mozaikowej z 1178 roku. Wysoko, na zewnętrznej ścianie prawej absydy, inskrypcja upamiętnia prawdopodobnie architekta, który zbudował średniowieczny kościół.
Obok ciągnie się Pałac Seminarium, ukończony w 1720 roku według projektu Mauro Manieriego z Lecce. Na balustradzie piętra stoi osiem posągów przedstawiających dziedziny nauki: matematykę, retorykę, etykę, teologię, filozofię, prawo, poetykę i harmonię.
Pałac uchodzi za najwybitniejszy przykład baroku w Brindisi. Do jego dekoracji wykorzystano białe marmury i drzwi zburzonej już bazyliki San Leucio. Dziś mieści seminarium, Bibliotekę Arcybiskupią i rezydencję arcybiskupa.
Na placu dwa gotyckie łuki Portyku Rycerzy Templariuszy prowadzą do Muzeum Archeologicznego Ribezzo, otwartego w 1958 roku. Jego największą atrakcją są brązy z Punta del Serrone, posągi odnalezione w morzu podczas nurkowania w 1992 roku, ale są tu też naczynia messapijskie i greckie, inskrypcje i posągi z czasów rzymskich.
Kilka kroków dalej loggia Palazzo Balsamo wystaje nad ulicę ze swoimi rzeźbionymi wspornikami z XIV wieku.
Przez wieki przez plac przechodzili krzyżowcy i pielgrzymi zmierzający do Ziemi Świętej, którzy w Brindisi wsiadali na statki. W katedrze, 9 listopada 1225 roku, cesarz Fryderyk II poślubił Izabelę z Brienne, królową Jerozolimy, która miała zaledwie trzynaście lat.
Najbardziej efektowna jest strona katedry, normańskiej świątyni konsekrowanej przez papieża Urbana II w 1089 roku i odbudowanej po trzęsieniu ziemi z 1743 roku. Kryje relikwie św. Teodora z Amasei, patrona miasta, i fragmenty posadzki mozaikowej z 1178 roku. Wysoko, na zewnętrznej ścianie prawej absydy, inskrypcja upamiętnia prawdopodobnie architekta, który zbudował średniowieczny kościół.
Obok ciągnie się Pałac Seminarium, ukończony w 1720 roku według projektu Mauro Manieriego z Lecce. Na balustradzie piętra stoi osiem posągów przedstawiających dziedziny nauki: matematykę, retorykę, etykę, teologię, filozofię, prawo, poetykę i harmonię.
Pałac uchodzi za najwybitniejszy przykład baroku w Brindisi. Do jego dekoracji wykorzystano białe marmury i drzwi zburzonej już bazyliki San Leucio. Dziś mieści seminarium, Bibliotekę Arcybiskupią i rezydencję arcybiskupa.
Na placu dwa gotyckie łuki Portyku Rycerzy Templariuszy prowadzą do Muzeum Archeologicznego Ribezzo, otwartego w 1958 roku. Jego największą atrakcją są brązy z Punta del Serrone, posągi odnalezione w morzu podczas nurkowania w 1992 roku, ale są tu też naczynia messapijskie i greckie, inskrypcje i posągi z czasów rzymskich.
Kilka kroków dalej loggia Palazzo Balsamo wystaje nad ulicę ze swoimi rzeźbionymi wspornikami z XIV wieku.
Przez wieki przez plac przechodzili krzyżowcy i pielgrzymi zmierzający do Ziemi Świętej, którzy w Brindisi wsiadali na statki. W katedrze, 9 listopada 1225 roku, cesarz Fryderyk II poślubił Izabelę z Brienne, królową Jerozolimy, która miała zaledwie trzynaście lat.