Opis
Teatro Verdi to główny teatr Brindisi, na starym mieście: duży nowoczesny budynek uniesiony nad ruinami rzymskiej dzielnicy, dlatego nazywany „teatrem zawieszonym”. Przychodzi się tu na spektakle teatralne i inne przedstawienia z repertuaru, ale też choćby po to, by zobaczyć, jak jest zbudowany.
Teatr wznosi się nad strefą archeologiczną San Pietro degli Schiavoni, którą wciąż można zwiedzać pod konstrukcją. W foyer część posadzki jest z podświetlanego szkła, przez które ogląda się rzymskie ruiny w dole.
Widownia ma 995 miejsc na parterze i balkonie. Scena należy do największych we Włoszech: ma 25,50 metra szerokości, 18 głębokości i 20 wysokości, z portalem scenicznym 15 na 6 metrów.
Ściany widowni wyłożono panelami z drewna wiśniowego, które poprawiają akustykę: mówi się, że szept ze środka sceny słychać wyraźnie aż w ostatnim rzędzie balkonu.
W sumie teatr ma 4500 metrów kwadratowych i 40 000 metrów sześciennych kubatury, a cały jest dostępny dla osób z niepełnosprawnościami. Na podwyższonym poziomie, obok foyer, są bar i szatnia.
Jego historia jest długa i burzliwa. W latach 60. XX wieku, podczas wykopów pod budowę nowego Pałacu Sprawiedliwości, odsłonięto rzymskie pozostałości, a w 1967 roku gmina postanowiła zbudować tu teatr miejski.
Aby nie zakrywać wykopalisk, architekt Enrico Nespega zaprojektował ogromny stalowy budynek zawieszony nad ruinami. Budowa jednak nie miała końca: teatr otwierano trzy razy, a za pierwszymi dwoma razami uznano go za niezdatny do użytku z powodu problemów z konstrukcjami wewnętrznymi.
Ostateczne otwarcie nastąpiło 20 grudnia 2006 roku koncertem pod dyrekcją Riccarda Mutiego, który poprowadził Orchestra Giovanile Cherubini.
Oficjalna nazwa to Nuovo Teatro Giuseppe Verdi. Zarządza nim fundacja, której gmina Brindisi jest członkiem założycielem.
Teatr wznosi się nad strefą archeologiczną San Pietro degli Schiavoni, którą wciąż można zwiedzać pod konstrukcją. W foyer część posadzki jest z podświetlanego szkła, przez które ogląda się rzymskie ruiny w dole.
Widownia ma 995 miejsc na parterze i balkonie. Scena należy do największych we Włoszech: ma 25,50 metra szerokości, 18 głębokości i 20 wysokości, z portalem scenicznym 15 na 6 metrów.
Ściany widowni wyłożono panelami z drewna wiśniowego, które poprawiają akustykę: mówi się, że szept ze środka sceny słychać wyraźnie aż w ostatnim rzędzie balkonu.
W sumie teatr ma 4500 metrów kwadratowych i 40 000 metrów sześciennych kubatury, a cały jest dostępny dla osób z niepełnosprawnościami. Na podwyższonym poziomie, obok foyer, są bar i szatnia.
Jego historia jest długa i burzliwa. W latach 60. XX wieku, podczas wykopów pod budowę nowego Pałacu Sprawiedliwości, odsłonięto rzymskie pozostałości, a w 1967 roku gmina postanowiła zbudować tu teatr miejski.
Aby nie zakrywać wykopalisk, architekt Enrico Nespega zaprojektował ogromny stalowy budynek zawieszony nad ruinami. Budowa jednak nie miała końca: teatr otwierano trzy razy, a za pierwszymi dwoma razami uznano go za niezdatny do użytku z powodu problemów z konstrukcjami wewnętrznymi.
Ostateczne otwarcie nastąpiło 20 grudnia 2006 roku koncertem pod dyrekcją Riccarda Mutiego, który poprowadził Orchestra Giovanile Cherubini.
Oficjalna nazwa to Nuovo Teatro Giuseppe Verdi. Zarządza nim fundacja, której gmina Brindisi jest członkiem założycielem.